Wiersze
      000
      037.*
      038.*
      039.*
      040.*
      041.*
      042.*
      043.*
      044.*
      045.*
      046.*
      047.*
      048.*
      051.*
      052.*
      063.*
      065.*
      067.*
      068.*
      078.*
      079.*
      080.*
      081.*
      082.*
      083.*
      084.*
      085.*
      086.*
      087.*
      094.*
      095.*
      096.*
      101.*
      102.*
      107.*
      109.*
      110.*
      111.*
      112.*
      113.*
      114.*
      117.*
      118.*
      119.*
      120.*
      121.*
      122.*
      123.*
      124.*
      125.*
      126.*
      127.*
      128.*
      130.*
      131.*
      132.*
      133.*
      134.*
      135.*
      136.*
      137.*
      139.*
      140.*
      141.*
      142.*
      143.*
      144.*
      145.*
      146.*
      147.*
      148.*
      149.*
      150.*
      151.*
      152.*
      153.*
      154.*
      155.*
      156.*
      157.*
      158.*
      159.*
      160.*
      161.*
      162.*
      163.*
      164.*
      165.*
      166.*
      167.*
      168.*
      169.*
      170.*
      171.*
      172.*
      173.*
      174.*
      175.*
      176.*
      177.*
      178.*
      179.*
      180.*
      181.*
      182.*
      183.*
      184.*
      185.*
      186.*
      187.*
      188.*
      189.*
      190.*
      191.*
      192.*
      193.*
      194.*
      195.*
      196.*
      197.*
      198.*
      199.*
      Laudacja
   Lirsandra

Inne moje: Komiks
Deviacje




design by gingery

Copyright ©2010 by lirsandra

173.*

   "Psychodelicje..."

Idę ulicą... Otacza mnie gwar.
Góry z betonu, asfaltowa łąka...
Ile zła mój świat wart?

Czuję smutek. Czuję się niezręcznie-
jak na przystanku para kochanków
z przypadku całują się namiętnie.

Obok punk, otulony w mrok.
Z pięści spływa mu krew
Patrzy na mnie gniewnie. Odwracam wzrok.

Dzieci słońca ponabijane na pale
Oświetlają śnieżnym licem noc.
Motyle ciemności nie boją się ich wcale.

Idę ulicą... Ucichł już gwar.
Góry z betonu, asfaltowa łąka...
Ile zła mój świat wart?

Droga do domu iskrzy odłamkami szkła.
Tańczą wokół mnie cienie...
Cisza jakby śmierć tędy szła.

W rytm bębnów szamana
serce rwie się szalone
w objęcia szatana...

Przyspieszam kroku,
Przed oczami miga mi świat...
Świat, mój świat...

Mój świat! Mój świat! Góry z betonu, asfaltowa łąka
Dzieci słońca na palach... Szaman wśród duchów i mar.
Krew, Seks i Strach... Tyle zła! tyle zła!
                Nie jest wart...

Gdańsk 22.11.05